Nog een wedstrijd, nog een keer volle bak en dan zit het seizoen erop. Een bizar zwaar seizoen. Een seizoen dat begon met een veel te krappe selectie. Hetgeen al heel snel bleek. Zonde.Daarna al snel een wisseling in de staf. Maar Melissa gesteund door vaders Rob en Frank zetten de schouders eronder.

En langzaam veranderde de negatieve sfeer in een sfeer van saamhorigheid, de schouders eronder, meestal uitgeholpen door speelsters van de MO17, bij momenten door speelsters van vrouwen 2, maar soms ook met 10 speelsters naar een uitwedstrijd.

Maar het plezier in voetbal keerde stukje bij beetje terug. Ze kregen een mentale training waar ze niet op zaten te wachten maar die ze voor altijd sterker zal maken. Ook nog een straf vd KNVB. min 3 punten. En toch doorgaan, nooit opgeven. Drie gelijke spelen betekenden dat ze er samen in slaagden om die drie minpunten weg te spelen.

En nu nog één wedstrijd. De laatste van een bizar seizoen tegen Prinses Irene. Ze verdienen de steun van heel de vereniging aanstaande zondag. Ze hebben het verdiend! Wat een kanjers. RESPECT !