In de serie “Ontmoeting met een bestuurslid” spreken we deze keer met Renaldo Secchi.

Renaldo is al vele jaren lid van v.v. Schaesberg. Weliswaar zette hij zijn eerste stappen op het voetbalveld bij v.v. Hopel (het latere LHC), maar in 1994 maakte hij de overstap naar Kolonia. Zijn toenmalige vrienden, o.a. Tom Peters en Rob Boymans, speelden daar namelijk. Bovendien werkte hij toen al in de zorg, daardoor kon hij niet meer in het eerste van Hopel spelen en aangezien het tweede van Kolonia in de eerste klasse acteerde, koos hij voor Kolonia.
Even daarvoor was hij al bij Kolonia in de zaal gaan spelen. Het team waar zijn broer Michel keepte zocht namelijk nog een speler. Tot twee jaar geleden heeft hij nog in de zaal gespeeld. Leuk trouwens om te vermelden dat Renaldo aanvoerder was van de eerste kampioen van de fusievereniging v.v. Schaesberg. Dat was destijds het vierde elftal.
Daarnaast is Renaldo jeugdtrainer geweest. Met o.a Ralph Schaepkens en Raymond Vanthoor heeft hij het team van zijn zoon Dani getraind. Die begon al op zijn vijfde jaar met voetballen (bij de toenmalige Bambino’s). Ook heeft hij  daarna zijn jongste zoon, Dante, nog getraind. 
Een kleine vier jaar geleden had Renaldo het gevoel dat VVS de hulp van hem en zijn vrienden goed kon gebruiken. Vrijwilligers waren moeilijk te krijgen en het ledental stagneerde. De vereniging leek een schim te worden van wat het ooit was, het 1e presteerde goed, maar toch ontbrak de samenhorigheid van leden. Hij deelde zijn idee op een avond met vrienden en samen zijn ze toen gestart om het toenmalige bestuur te ondersteunen. Uiteindelijk heeft dit geleid tot een eigen plek in het bestuur.
Het zal niemand verbazen dat Renaldo als geen ander de verschillen kent tussen de vereniging van toen en de club die we nu zijn. Dat geldt ook voor de overeenkomsten. Wij vroegen hem ernaar en uiteraard zijn wij ook benieuwd naar zijn toekomstvisie.

Jij praat met veel liefde over die goeie ouwe tijd bij Kolonia/vv Schaesberg. Wat maakte die tijd zo bijzonder voor je? 
Het was een beetje zoals het dorpsgevoel. Iedereen kende elkaar en er heerste een groot samenhorigheidsgevoel. De prestaties op het veld waren het belangrijkste, maar na de wedstrijd en na de trainingen bleven veel elftallen nog gezellig hangen in de kantine. Je deed heel veel met elkaar. Met sommige  jongens voetbalde ik niet alleen, maar met hen ging ik ook op stap, weekeindjes weg, uit eten, naar de film etc. Ik heb aan de tijd bij v.v. Kolonia nog steeds heel goede vrienden overgehouden, een paar van hen helpt nu zelfs mee om de vereniging zowel op sportief - als maatschappelijk gebied weer op de kaart te zetten. We weten van elkaar hoe we denken en we kunnen veel tegen elkaar zeggen zonder dat onze relatie hiermee onder druk komt te staan.
Vergelijk de sfeer van toen eens met die van nu en denk je dat de jonge spelers van nu ook zulke mooie herinneringen maken? 
Ik moet zeggen dat ik op sommige plekken dat gevoel van vroeger weer zie ontstaan. Neem bijvoorbeeld de groep van Luca Smeets, Sonny Budie, Wouter Meijer, Yannick Jacobs, Tygo en Tren Jansen en de rest. Hier zie ik ook een groep die niet alleen op het veld bij elkaar is, maar ook buiten v.v. Schaesberg heel veel met elkaar optrekt. Daarnaast zie je veel van deze jongens ook nog vrijwilligerstaken binnen de vereniging oppakken. Dat is wat ik wil dat v.v.Schaesberg uitstraalt, een vereniging waar je voetbal op eigen niveau kan spelen, maar waar ook ruimte is om met je vrienden mooie herinneringen te maken. Ik moet zeggen dat bij de meiden ook zo een sfeer aan het ontstaan is. Dat doet de staf van het meidenvoetbal hartstikke goed en ik ben dan ook blij dat men onze richting op is gekomen.

Het lijkt erop dat je nog steeds geniet van het verenigingsleven. Wat zijn zaken van het huidige Schaesberg waar jij later met plezier op terug zal kijken?
Zoals ik al eerder zei hoop ik dat we weer een vereniging worden waar leden op niveau het spelletje kunnen spelen en tegelijkertijd mooie momenten met elkaar kunnen beleven. Maar ook waar ouders, supporters, sponsoren en anderen graag komen en zich kunnen identificeren met onze ambities.

Wat zijn jouw taken binnen het bestuur? 
Ik houd me bezig met communicatie in de breedste zin van het woord, zowel intern als extern. En gezondheid en veiligheid, omdat ik zelf een achtergrond in de gezondheidszorg heb. Ik werk als stafadviseur verpleegkunde in Maastricht UMC+ en houd me dagelijks bezig met het toekomstbestendig maken van verpleegkundige zorg in een academisch ziekenhuis. Ik ben zelf opgeleid als verpleegkundige, maar werk niet meer structureel in de directe patiëntenzorg. Tijdens de afgelopen Covidperiode heb ik voor het eerst sinds 12 jaar weer aan het bed gestaan. Dit vond ik spannend, maar ook weer ontzettend leuk om te doen.

Jullie zijn een paar jaar geleden met een opgefrist bestuur aan de slag gegaan. Welke stappen zijn er sindsdien gemaakt als je naar je eigen takenpakket kijkt? 
Ik denk dat er stappen zijn gemaakt op het gebied van externe communicatie, zo hebben we een nieuwe website en is er inmiddels een communicatiecommissie ontstaan die heel creatieve ideeën heeft over hoe je v.v. Schaesberg communicatief kunt ondersteunen in het waarmaken van hun ambities. Het is een groep die elkaar goed aanvult. Ieder heeft afzonderlijke kwaliteiten. Martin Schouman, inmiddels gepensioneerd docent Nederlands, maar daarnaast ook nog schrijver, weet als geen ander teksten met gevoel neer te zetten. Monique Drabbe en Leon Gulikers die met hun creatieve foto´s en filmpjes van toegevoegde waarde zijn en niet te vergeten Frank Cremers die als laatste is toegetreden en al mooie communicatieve dingen doet voor het meidenvoetbal. Iets waar ik trots op ben is het ontstaan van bijvoorbeeld een nieuwe rubriek "4 vragen stellen aan…" ,waar leden die niet zo prominent in de spotlights staan hun persoonlijke verhaal en binding met v.v. Schaesberg aangeven. Maar ook de foto´s van bijvoorbeeld presentatie MO15 of Roy Janssen en Kylian Huijnen vind ik super. Ook dat is wat ik wil dat v.v. Schaesberg uitstraalt.

Hoe pas jij de kernwaarden van VVS toe op jouw takenpakket? 
Ik voel me echt een verbinder, ik praat makkelijk en dat doe ik dan ook met iedereen, van klusjesman tot trainer van de JO7, het maakt me niet zoveel uit. Verbinden is dan ook als eerste kernwaarde benoemd en hier ben ik zeer blij mee. Verder vind ik eigen verantwoordelijkheid en het houden aan afspraken met zijn allen erg belangrijk. We zijn een vereniging met een nog steeds groeiend ledental en dat betekent dat we veel met elkaar in aanraking komen. Om dit in goede banen te leiden kunnen we niet anders dan goede afspraken met elkaar te maken. Ik draag dan ook graag mijn steentje bij om dit waar mogelijk vanuit mijn rol te ondersteunen. Het aansluiten bij de rookvrije generatie vind ik zo een voorbeeld van het maken van afspraken met elkaar. We willen allemaal dat onze kinderen niet gaan roken, ook de rokers zelf. Laten we er dan voor zorgen dat we met zijn allen het goede voorbeeld geven.

Wat voor vereniging is v.v. Schaesberg over 10 jaar als het aan jou ligt? 
Een semiprofessionele vereniging met meer dan 1000 leden waar ruimte en aandacht is voor prestatieve teams en recreatieve teams. Iedereen moet het spelletje op zijn eigen niveau kunnen spelen. Met de jeugd hoop ik dat we met name met onze standaardteams van JO13 en hoger in de hoogste klassen kunnen spelen. Daarnaast hoop ik dat dit geldt voor een jongens- en een meisjestak. Verder hoop ik dat we meer in de maatschappelijke ontwikkelingen kunnen betekenen. Er wordt minder bewogen en eenzaamheid onder bepaalde bevolkingsgroepen is nog nooit zo hoog geweest. Initiatieven zoals walking football voor ouderen en het integreren van een G-team binnen onze vereniging juich ik alleen maar toe.