Zaterdagochtend. Op diverse plekken in Landgraaf en omgeving gaan wekkers af en worden voetbaltassen ingepakt. Timmy loopt al voor de wekker in zijn voetbalshirtje. Marc is al op Strijthagen om hekken te openen, hoekvlaggen te plaatsen en ballen op spanning te brengen. Nöl opent de kantine. Nico zoekt alvast zijn scheidsrechtersfluit, trainers veranderen tijdens het ontbijt nog even de opstelling of bereiden snel een training voor.
Je vergeet het wel eens, iedereen is er op zijn eigen manier druk mee, maar samen zijn we v.v. Schaesberg.
Van al die schakels die samen de vereniging vormen, brengen wij de komende tijd de bestuursleden voor het voetlicht. In deze eerste aflevering ontmoeten wij Maurice Jongen. Penningmeester en verantwoordelijk voor het beheer. Als je het vlug zegt, lijkt het niets. Vergis je echter niet. Wat heeft deze man veel op zijn schouders.
Als de wekker ‘s morgens afloopt in huize Jongen, staat zijn mobiele telefoon al vol met berichtjes van v.v. Schaesberg. In de auto op weg naar het werk even bellen met een collega- bestuurslid. Het is een regenachtige dag. Tussen alle werkzaamheden door even naar het veld om te kijken hoe de grasmat erbij ligt. Oei……twee van de velden lenen zich vandaag beter voor een potje waterpolo. Gauw het trainingsschema wijzigen, beheerders, trainers en andere belanghebbenden op de hoogte stellen. Tijdens de lunchpauze even bellen met de gemeente over het onderhoud van de velden. Een appje van een van de beheerders: “De kwaliteit van de ballen loopt achteruit, kunnen er wat nieuwe ballen besteld worden?” “Ga ik regelen”, is zijn antwoord. Ondertussen kijkt hij op zijn horloge. Hoeveel tijd is er om te eten? Straks bestuursvergadering.
Dit is een klein kijkje in het dagelijks leven van Maurice. Je zou bijna vergeten dat hij er nog gewoon bij werkt. Als een kameleon beweegt hij zich door de dag. Wisselend van de ene in de andere gedaante. Het ene moment in dienst van zijn eigen handelsbedrijf, dan weer bestuurslid van v.v.Schaesberg, vervolgens weer bezig met zijn baan bij Sport 2000 en plots weer de VVS-pet op.
Hoe ben je eigenlijk bij onze vereniging terecht gekomen?
'Ik heb ooit in het derde gespeeld. Een heel leuk team met veel mensen die nog steeds als vrijwilliger actief zijn in de vereniging. Vervolgens ben ik een tijd uit beeld geweest tot ik twee jaar geleden de vraag kreeg iets voor de vereniging te doen op het gebied van sponsorwerving. Daar lagen mijn ambities niet helemaal, maar gezien mijn horecaverleden had ik wel interesse in werkzaamheden rond de kantine en de accommodatie. Uiteindelijk is het een pakket geworden bestaande uit materiaal, kleding, velden, kantine, evenementen en alles wat daarbij hoort zoals planning en financiën. Daarbij ben ik tijdens de laatste ledenvergadering verkozen tot penningmeester en toegetreden tot het bestuur.'
Het is vrij veel. Waar haal je de energie vandaan? Of krijg je er toevallig ook energie van?
‘Ja, het kost energie, maar ik krijg ook veel energie van het vrijwilligerswerk bij Schaesberg. Het is mooi om te zien welke stappen we in korte tijd hebben gemaakt met dit bestuur. We zijn echt bezig om te professionaliseren.
Waar zou je graag naartoe willen qua organisatie?
'Het mooiste zou natuurlijk zijn als we tegen een semi - profclub aanhikken (zijn ogen twinkelen daarbij) met daarbij ook aandacht voor de recreatieve sporter.
Ik denk trouwens dat we al behoorlijk op de goede weg zijn. Er zit momenteel een goed bestuur met mensen die elkaar qua kwaliteiten prima aanvullen en dat toch in deze moeilijke tijd. Tot nu toe komen we de coronacrisis goed door.'
We babbelen nog even door en brainstormen samen over de fantastische mogelijkheden die we met onze accommodatie hebben. Met Maurice praten over de vereniging is inspirerend.
We kijken nu al uit naar de ontmoeting met een volgend bestuurslid.
