We lopen allemaal wel eens tegen zaken aan die gevoelig liggen en die we graag onder vier ogen bespreken met een trainer of een bestuurslid. Als die stap net even te groot is, kun je terecht bij John Gielen, onze vertrouwenspersoon. Het is namelijk belangrijk dat iedereen zich veilig voelt binnen de vereniging. 
Een vertrouwenspersoon werkt nogal in de schaduw, daarom leek het ons een goed idee dat John iets over zichzelf en over de functie van vertrouwenspersoon vertelt. Terwijl hij zijn verhaal vertelt, valt op dat v.v. Schaesberg diep in zijn hart zit. Vol overgave praat hij over zijn club. 

Wie is John Gielen?
Ik ben al meer dan zestig jaar lid van onze vereniging. Ik woonde als kind in Schaesberg en mijn vader was mijnwerker. Ik vind het wel mooi dat hij onder de grond werkte op de plek waar nu ons veld is. Als kind van een mijnwerker ging ik bij Kolonia voetballen. Mijn oudere broer speelde daar al. Ik had in het begin nog geen voetbalschoenen, dus die deelde ik met hem. Ik kon pas invallen als mijn broer eruit ging en dan moesten we snel schoenen wisselen. Na een tijdje kreeg ik eigen voetbalschoenen. Die werden door mijn moeder tweedehands gekocht.
De hele buurt voetbalde trouwens bij Kolonia. Het was altijd een groot sociaal gebeuren. ‘s Morgens op straat voetballen, ’s middags bij Kolonia en daarna weer op straat. De kolonie was een fijne buurt om op te groeien.
 Ik kon een aardig balletje trappen. In de jeugd heb ik vele kampioenschappen meegemaakt. Tot mijn 32ste speelde ik in het eerste elftal. Toen mijn vrouw en ik kinderen kregen, ben ik lager gaan spelen in een team met veel jongens die hetzelfde niveau hadden. Sommige jongens waren zelfs nog beter. Zo heb ik bijvoorbeeld nog met Nöl in een team gespeeld. Ook toen werden we regelmatig kampioen. Ik heb nog lang gevoetbald en ben op 57-jarige leeftijd bij v.v. Schaesberg gestopt. 
De fusie tussen de twee concurrenten Kolonia en RKONS was trouwens een goede zet. Als twee verenigingen, die beide op sterven na dood zijn, fuseren, kun je spreken van 0+0=0. Maar in ons geval betekende het 1+1=3. Schaesberg is daarom een mooie club geworden.
Ik vind het prachtig om te zien dat mensen het fijn hebben bij onze vereniging. Ik zie veel betrokkenheid. Het is belangrijk dat iedereen zich veilig en prettig voelt bij v.v. Schaesberg, daarom ben ik ook lid van de veiligheidscommissie en in het verlengde daarvan ben ik ook vertrouwenspersoon geworden.

Wat doet de veiligheidscommissie?
De veiligheidscommissie bestaat uit vier personen t.w. Martin Prumpeler, Jos Merx, Leonie Schepers en ik. We vergaderen een keer per maand en als het nodig is vaker. We zijn een heel gezellig team en tegelijkertijd zijn we heel serieus bezig. De commissie bemoeit zich met veiligheid in de breedste zin van het woord. We kijken of we onveilige situaties zien op de accommodatie, we controleren regelmatig de verbandtrommels, we adviseren en helpen het bestuur met het naleven van de coronaregels en we hebben bovendien het plan om een verkorte EHBO-cursus te geven aan trainers. Verder bewaken we de omgangsvormen. Tegen zaken als pesten, discriminatie en seksuele intimidatie ondernemen we actie. 

Horen die laatste zaken dan niet bij de vertrouwenspersoon?
Jazeker, als je tegen pesten, intimidatie etc. aanloopt en je hebt het gevoel dat je bij niemand terecht kunt, dan kun je bij mij je verhaal kwijt.  Als vertrouwenspersoon ben ik onafhankelijk en alles wat mij ter ore komt, zal ik vertrouwelijk behandelen. Ik denk dat de functie mij wel past. Ik ben arts en gewend om vertrouwelijk te werken. Ik denk dat ik vrij toegankelijk ben, ik kan naar mensen luisteren en ik vind het prettig als ik mensen kan helpen. 
En als iemand zijn of haar verhaal liever aan een vrouw kwijt wil? 
Dat is tot nu toe nog niet gebeurd, maar in dat geval kan ik Leonie Schepers (veiligheidscommissie) inschakelen.

Bedankt voor dit leuke gesprek, John.
Wie meer wil weten over de functie van vertrouwenspersoon, kan terecht op onze website. In het menu vind je onder de button “De club” een door John geschreven uiteenzetting.